بررسی عملکرد خودرو، ایمنی و کیفیت

امروزه بررسی عملکرد خودرو، ایمنی و کیفیت در اولویت شرکتهای خودروساز، مشتریان و مصرف کنندگان خودرو میباشد.
صنعت خودروسازی در حالت حرکت به مرحله ای است که انتظار می رود بتواند حوادث را پیش بینی کرده و سیستم های ایمنی راطوری هدایت کند که در برابر حوادث، عکس العمل فوری داشته باشد.
سیستم های ایمنی حاکم در خودروها طوری است که ازسرنشینان خودروها وحتی عابران پیاده در مقابل حوادث حفاظت می کند.
با کمک آخرین تکنولوژی های مورد استفاده توسط شرکت های بزرگ خودروسازی از چنین حوادث اجتناب می شود و بدین وسیله اشخاص زیادی ازآسیب های جدی نجات می یابند. اما این بدان معنی نیست که اشخاص بتوانند سهل انگارانه رانندگی کنند. سیستم های ایمنی پیشرفته به سرنشینان خودروها کمک می کند تا از مخاطرات غیر عمدی در امان بمانند.
امروزه ایمنی به عنوان یک عامل مهم درفروش خودروها به شمار می رود.
بررسی کلی بر روی عملکرد سیستم های ایمنی پیشرفته مختلف مانند سیستم پیشگیری از تصادف، سیستم حفظ مسیر حرکت خودرو، سیستم افزایش میدان دید، سیستم ترمز الکترونیکی کمکی، سیستم تعیین حرکت در بین خطوط جاده ، سیستم هشدار دهنده سرعت و …

سازمان ها و نهادهای تست کیفیت و ایمنی خودرو

در حال حاضر معتبرترین موسسات ایمنی فعال در سطح بین‌المللی عبارتند از:

Global NCAP برنامه جهانی ارزیابی اتومبیل جدید
ANCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید استرالیا
ASEAN NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید برای کشورهای جنوب شرق آسیا
C-NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید چین
Euro NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید اروپا
JNCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید ژاپن
Latin NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید برای آمریکای لاتین و کارائیب
IIHS-HLDI موسسه بیمه ایمنی بزرگراه ها
NHTSA/ U.S. NCAP سازمان ایمنی ترافیک بزرگراه های ملی آمریکا / برنامه ارزیابی اتومبیل جدید ایالات متحده

متأسفانه در ایران هیچ مؤسسه اختصاصی برای رتبه بندی و امتیازدهی به وضعیت ایمنی خودروها وجود ندارد و ازسویی آمارهای منتشر شده هم آنچنان موثق نیستند و نمیتوان با اطمینان کامل به آنها رجوع کرد. با اینحال دو راه پیش روی خریداران قرار میگیرد؛ یکی اعتماد به تجربیات شخصی سایر رانندگان است و دیگری توجه به امتیازات کسب شده ازسوی خودروها در مؤسسات معتبر تست ایمنی که به خودروها داده میشود.
شایان ذکر است که حداقل امتیاز یک ستاره و حداکثر 5 ستاره است. امتیاز کمتر از سه ستاره بیانگر این است که ایمنی خودرو بسیار مناسب نیست. تسنیم

موسسه ی یوروانکپ ( Euro Ncap ) که از سال 1997 توسط سازمان حمل و نقل انگلیس پایه گذاری شده است.
هم اکنون کشور های اروپایی اتحادیه اروپا و هرگونه سازمان مرتبط با حمل و نقل و حمایت از مصرف کنندگان در اروپا،از ان حمایت میکنند. اصلی ترین نهاد در این زمینه است.
موسسه ای مستقل در زمینه‌ی تست ایمنی و تصادف خودرو که با عنوان موسسه ارزیابی خودرو های جدید در اروپا شناخته می شود.
این موسسه به صورت دقیق ایمنی خودرو ها را در هنگام تصادف بررسی می کند و به توسعه‌ی تکنولوژی های بکار رفته در آنها نیز کمک می نماید.

چگونگی بررسی و انتشار نتایج

این اطلاعات شامل عملکرد اتومبیل در تصادف‌های مختلف از جلو، بغل و برخورد کناره‌ها با اجسامی مثل درخت و عابر پیاده است.
آزمون تصادف قسمت جلو اتومبیل در سرعت ۶۴ کیلومتر در ساعت و به سمت یک مانع تغییر شکل‌پذیر انجام می‌شود.
استفاده از این مانع به منظور تست برخورد اتومبیل، با اتومبیل های دیگر است. آزمون‌های تصادف از بغل اتومبیل با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت. آزمون برخورد کناره‌ها با اجسام میله ای شکل با سرعت ۳۲ کیلومتر در ساعت. و آزمون برخورد با عابر پیاده با سرعت ۴۰کیلومتر در ساعت انجام میشود.
بالاترین امتیازی که یک اتومبیل می‌تواند دریافت کند ۵ ستاره است.

تفاوت ستاره های دریافتی هر خودرو با هم ؟

نتایج این بررسی ها و ستاره های دریافتی هر اتومبیل که توسط این شرکت منتشر میشود به شرح ذیل میباشد:

۵ ستاره : عملکرد مناسب در محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، مجهز بودن به تمامی تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف.
۴ ستاره : عملکرد مناسب در محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، مجهز بودن به تعدادی از تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف.
۳ ستاره : محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، کمبود تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف و عملکرد متوسط .
۲ ستاره : عملکرد سطح پایین در محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، کمبود و ضعف تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف.
۱ ستاره : محافظت از سرنشینان خودرو در هنگام تصادف، عملکرد بسیار جزئی و ضعیف.

از سال 2016 میلادی بعضی از خودرو ها دارای دو عدد امتیاز شدند.
امتیاز اول: امتیازدهی اول (eu28)  براساس کم ترین تجهیزات و سطح ایمنی از خودرویی است که در اروپا به فروش میرسد.
امتیاز دوم: این مورد مربوط به خودروهایی میباشد که برای ان پکیج ایمنی سفارش داده شده است که سطخ ایمنی خودرو را ارتقاء میدهد.
تمامی خودروها امتیازدهی دوم را دارا نیستند، ولی اگر وقتی امتیاز دهی دوم در خودرویی وجود داشته باشد به مشتری مزیت وجود این امکانات و سطح بالاتر ایمنی را با ستاره‌های بیش‌تر یاداوری خواهد نمود.

تحقیق و گرداوری: سپهر زینلی

فناوری جدیدی به نام ارتباط خودرو با خودرو

خودروسازان دنیا و دولت ایالات متحده آمریکا به جدیت تحقیقات خود را پیرامون دو فناوری مهم دنبال می کنند که می توانند برقراری ارتباط میان خودروها و اشیاء پیرامونشان را امکان پذیر نمایند.

 فناوری جدیدی به نام ارتباط خودرو با خودرو  V2V

تصور کنید که به یک تقاطع نزدیک می شوید و همزمان خودروی دیگری چراغ قرمز را رد می کند. شما در وهله نخست نمی توانید آن ماشین را ببنید اما خودروی تان سیگنالی را از اتومبیل دیگر دریافت می کند که نشان می دهد در مسیر شما قرار دارد و نسبت به بروز تصادف احتمالی هشدار می دهد یا حتی به صورت خودکار ترمز می گیرد تا مانع از بروز سانحه شود.

اخیرا فناوری جدیدی به نام ارتباط خودرو با خودرو یا (V-2-V (Vehicle-to-Vehicle در دست توسعه است و خودروسازان مطرحی چون فورد نیز به عنوان روشی که می تواند مانع از افزایش آمار تصادفات شود، مشغول بررسی آن هستند.

در این فناوری، اطلاعات مربوط به موقعیت، سرعت و جهت حرکت ماشین ها از طریق سیگنال های وایرلس برای اتومبیل های دیگر دریافت یا از آنها ارسال می شود.

سپس، خودروها با استفاده از اطلاعات دریافتی خود، فاصله ایمن از یکدیگر را تشخیص می دهند تا از بروز تصادف جلوگیری کنند. مهندسان دانشگاه MIT در حال حاضر مشغول کار روی الگوریتم های فناوری V2V هستند که در واقع اطلاعات خودروهای دیگر را محاسبه نموده و مشخص می کند که در صورت قرار گرفتن اتومبیل دیگر در مسیر آن باید چه اقدامات پیشگیرانه برای برخورد نکردن با اتومبیل مجاور انجام دهد.

براساس مطالعه ای که توسط اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه ها در سال ۲۰۱۰ میلادی انجام گرفت، این فناوری از پتانسیل لازم برای کاهش ۷۹ درصد از سوانح جاده ای برخوردار است.

اما پژوهشگران صرفا فناوری ارتباطی V2V را مد نظر قرار ندارند و ارتباط خودرو با زیرساخت یا V2I (Vehicle-to-infrastructure) نیز در حال بررسی است. به لطف این فناوری، اتومبیل ها می توانند با مواردی نظیر تابلوهای سطح جاده ها یا علائم ترافیکی ارتباط برقرار نموده و اطلاعاتی را پیرامون مسائل ایمنی دریافت کنند.

در این روش همچنین اطلاعات ترافیکی از یک سیستم مدیریت عبور و مرور دریافت شده و خودرو به بهترین مسیرهای حرکت دسترسی پیدا می کند.

گزارشات منتشر شده از سوی اداره ملی ایمنی عبور و مرور در بزرگراه های ایالات متحده آمریکا نشان می دهد که قرار دادن این فناوری در خودروها و همچنین سیستم V2V در نهایت می تواند تا ۸۱ درصد از میزات سوانح رانندگی بکاهد.

این فناوری ها قادر است روش رانندگی ما را متحول نموده و ایمنی خودروها را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش دهد و خبر خوب آنکه، خودروسازان بزرگ دنیا سخت در تلاشند تا فناوری یاد شده را به حقیقت بدل کنند.

منبع : howstuffwork

تاریخچه خودرو

تاریخچه خودرو و صنعت خودرو سازی

خودرو به وسیله نقلیه چرخداری گفته می‌شود که موتور خود را حمل می‌کند این بدین معنی است که خودرو بدون ارتباط با وسیله دیگر و به کمک نیروی ماشینی خود، قادر به حرکت است.

دید کلی :

اصولاً برای تمام وسایلی که دارای منبع قدرت باشند و به خودی خود بتوانند حرکت کنند، می‌توان واژهٔ خودرو را بکار برد. لیکن کاربرد این واژه در زبان ما دارای محدوده مشخصی است که معمولاً به وسایل متحرکی گفته می‌شود که همگی دارای حرکت بوده و با زمین در تماس هستند. با این نگاه خودرو گونه‌ای وسیله موتوری چرخ‌دار است، که نخستین سازندگان آن را با هدف حمل‌ونقل سرنشینان در جاده‌ها طراحی نمودند. از نخستین تعاریف مخترعان اولیه اتومبیل، اینگونه استنباط می‌شود، که هدف آنها از استفاده چهار چرخ در طراحی اتومبیل‌های نخستین، انتقال یک تا هشت نفر بوده است.

شاید بتوان اولین ایدهٔ مکتوب در مورد وسیلهٔ نقلیه‌ای را که بدون نیروی انسان یا حیوانات قادر به حرکت باشد، در ایلیاد اثر هومر یافت. در قسمتی از رمان، هفاستوس (خدای آتش و فلزکاری) یک سه‌چرخهٔ متحرک می‌سازد و از آن برای جابجایی استفاده می‌کند. اما در عالم واقع، این وسیله برای اولین بار در سال ۱۶۷۸ توسط پدر فردیناند فربیست مبلغ مسیحی بلژیکی در چین طراحی و ساخته شد که توسط بخار کار می‌کرد. این خودرو اولیه ۶۵ سانتی‌متر طول داشت و به عنوان وسیله سرگرمی برای امپراتور چین ساخته شده بود.

اولین اتومبیل واقعی با نیروی بخار که برای جابجائی انسان و بار بکار گرفته شد در سال ۱۷۶۷ توسط نیکلاس جوزف کان فرانسوی طراحی و ساخته شد. خودرو کان می‌توانست ۴ تن بار به همراه ۲ خدمه را با سرعت ۷/۸ کیلومتر بر ساعت به حرکت درآورد. اولین تصادف خودروئی جهان نیز با این خودرو در سال ۱۷۷۱ اتفاق افتاد.

موتور احتراقی در سال ۱۸۶۰ میلادی به‌وسیلهٔ یک بلژیکی به نام اتین لونوار اختراع شد. پس از آن، روند تکامل صنعت خودروسازی تداوم یافت و در بین سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی در اروپا اختراعات مختلفی به وسیله چند تن از مهندسان انجام گرفت.

سال ۱۸۸۶ بعنوان سال تولد اتومبیل‌های مدرن امروزی شناخته می‌شود، کارل بنز مخترع آلمانی در این سال بنز پتنت-موتورواگن را عرضه نمود. از سال ۱۹۰۸ که فورد مدل تی توسط هنری فورد طراحی و ساخته شد، بسرعت کالسکه‌ها جای خود را به اتومبیل‌های موتوری دادند.

نخستین خودرو با موتور برون سوز یک موتور کوچک بود که بر روی یک گاری کوچک نصب شد. این خودرو را زیگفرد مارکوس در سال ۱۸۷۴ میلادی در شهر وین ساخت. موتور این وسیله نقلیه، موتور بخاری یا موتور برون سوز نام گرفت. اما به‌تدریج موتورهای برونسوز تبدیل به موتورهای درونسوز گردیدند. در موتورهای درونسوز، مخلوط هوا و گاز در داخل سیلندر به وسیله جرقه محترق می‌گردد. اولین نمونه موتور احتراق داخلی را یک مهندس آلمانی به نام نیکلاس اتو ساخت. موتورهای امروزی، در حقیقت نمونه تکامل یافته این موتور محسوب می‌شوند.

اختراع خودرو به کارل بنز نسبت داده می‌شود. او در سال ۱۸۸۵ موفق به ساخت اولین خودرو با موتور احتراقی گردید. در سال ۱۸۸۸ برتا بنز همسر کارل بنز اولین سفر خودروئی را با خودرو سه چرخ ساخت بنز انجام داد. در این سفر او فاصله ۱۰۶ کیلومتری مانهایم تا فورتزهایم را برای برگرداندن فرزندانش ریچارد و یوگن بصورت رفت و برگشت طی کرد. او دلیل این سفر را دیدار مادرش در فورتزهایم ذکر کرد ولی در حقیقت هدف او از این سفر نشان دادن قابلیتهای خودرو بود.

درعین حال، برخی به اشتباه، هنری فورد را به عنوان مخترع خودرو می‌دانند. این اشتباه به این خاطر رخ می‌دهد که هنری فورد، در واقع، ایدهٔ تولید اتومبیل ارزان قیمت را تحقق بخشید و استفاده از خودرو را در مقیاس گسترده و توسط مردم عادی امکان‌پذیر نمود. هنری فورد در سال ۱۸۹۱ یک موتور کوچک گازوئیلی طراحی کرد و سه سال بعد، یک ماشین گازوئیلی ساخت که به نام کالسکه بدون اسب شناخته می‌شود. ۵ سال بعد، هنری فورد طراحی ماشین‌های موسوم به مدل A و مدل T را آغاز کرد. او سرانجام توانست خط تولید و مونتاژ این اتومبیل‌ها را توسعه دهد تا تولید ماشین‌ها سریع‌تر و اقتصادی‌تر شود. مدل T اتومبیلی بود که در همه جای آمریکا به‌راحتی استفاده می‌شد و موتورش آنقدر قوی بودکه در زمین‌های ناهموار به راحتی حرکت می‌کرد. این اتومبیل، به سادگی تعمیر می‌شد و حتی یک کشاورز با کمی دقت می‌توانست قطعات معیوب آن را عوض کند. قیمت این اتومبیل در آن زمان، ۸۵۰ دلار بود. این قیمت اگرچه نسبت به درآمد مردمان عادی، قیمت بالایی محسوب می‌شد، ولی نسبت به اتومبیل‌های زمان خودش بسیار ارزان بود.

در سال ۲۰۱۰ شمار اتومبیل‌های فعال در سراسر جهان از رقم ۱ میلیارد خودرو عبور کرد، که نسبت به سال ۱۹۸۶ که شمار آنها ۵۰۰ میلیون دستگاه بود، به میزان دو برابر افزایش داشته است. تعداد روند تولید اتومبیل‌ها بسرعت افزایش دارد، که بیشترین نرخ رشد اتومبیل مربوط به کشورهای چین، هند و سایر کشورهای تازه صنعتی‌شده می‌باشد.

چندی از مقاطع بسیار مهم و تحولات اساسی در تاریخچه خودرو:

  • سال ۱۷۶۷ میلادی: ساخت اولین وسیله نقلیه خودروئی قابل استفاده توسط کان
  • سال ۱۸۷۶ میلادی: ساخت موتور چهارزمانه توسط اتو و لانگن
  • سال ۱۸۸۳ میلادی: ساخت موتور کاربراتوردار با دور زیاد توسط دیملر
  • سال ۱۸۸۴میلادی: ساخت اولین موتور سیکلت با قدرت ۲/۱ اسب بخار توسط دایلمر
  • سال ۱۸۸۵ میلادی:ساخت اتومبیل سه چرخه با دستگاه اشتعال برقی توسط بنز
  • سال ۱۸۹۳ میلادی: ساخت کاربراتورردولف دیزل
  • سال ۱۹۰۰ میلادی: طراحی ساختمان کلی اتومبیل به نحوی که امروزه هم رایج است
  • سال ۱۹۲۴ میلادی: ساخت یک خودرو با استفاده از موتور دیزل توسط کارخانه بنز
  • سال ۱۹۵۷ میلادی: ساخت موتور وانکل

منبع : ویکی پدیا