کانسپت خودروی هوشمند و برقی آئودی

کانسپت خودروی هوشمند، برقی و آفرود آئودی رو ببینید …
در صورتیکه ویدئو برای شما قابل مشاهده نیست میتوانید از این لینک در اینستاگرام آن را مشاهده فرمایید.

✳️⁩Audi AITRAIL quattro off-roader of the future ✳️



مفهوم رانندگی خودکار را با قابلیت های فوق العاده خارج از جاده ترکیب می کند. 

وزن سبک و حداکثر مقاومت بدنه، اهداف فنی مهمی برای این آفرودر ویژه هستند. 
به همین دلیل بدنه با تلفیقی از فولاد با تکنولوژی بالا ، آلومینیوم و فیبر کربن ساخته شده است.
در نتیجه ، وزن آن تنها 1750 کیلوگرم (3.858.09 پوند) با وجود باتری با ظرفیت بالا است.

شیشه جلو مانند کابین خلبان هلیکوپتر دور خودرو می پیچد. سرنشینان یک دیدگاه بدون مانع از جاده یا مسیر پیاده روی هم در جلو و هم در کناره ها دارند. همچنین فقط قسمت جلویی و کناری آن شفاف و پوشیده از شیشه نیست. تقریباً تمام سقف ، از بالای شیشه جلو تا اسپویلر عقب ، دید واضحی از آسمان و چشم انداز را امکان پذیر می کند.
شیشه ای که کابین را احاطه کرده است تا سطح زمین گسترش یافته و دید همه جانبه ای را به سبک هلیکوپتر به ارمغان می آورد. 

🔻 خودرو به چهار موتور الکتریکی و سیستم هایی برای رانندگی کمکی و اتوماتیک و چهار چرخ محرک مجهز شده است.
ظرفیت زیاد باتری ، برد کافی را حتی در دور از شبکه های متراکم ایستگاه های شارژ تضمین می کند.

🔻 توان حرکتی با باتری لیتیوم-یون 400 تا 500 کیلومتر (248.5 تا 310.7 مایل) در جاده ها یا زمینهای خارج از جاده آسان (مطابق WLTP) است.
و در زمین های ناهموار ، جایی که لغزش تقریباً دائمی ست و مصرف انرژی بیشتر است ، این حد هنوز 250 کیلومتر (155.3 مایل) چشمگیر است.

🔻طول 4.15 متر و عرض 2.15 متر ، ارتفاع سقف 1.67 متر 
چرخ های بزرگ 22 اینچی و لاستیک های 850 میلی متری (33.5 اینچ) به قابلیت های فوق العاده خودرو در خارج از جاده افزوده.
با فاصله 34 سانتی متری از زمین ، 13.4 اینچ می تواند از عمق بیش از نیم متر و زمین های سنگلاخی و ناهموار عبور کند.
لاستیک ها همچنین دارای تنظیم فشار متغیر و کنترل فشار هوا هستند. سنسورهای نوری و کنترل پایداری الکترونیکی (ESC) با هم کار می کنند تا وضعیت سطح جاده را تشخیص داده و فشار هوا را در لاستیک ها متناسب با آن تنظیم کنند. در مورد کشش ، کاهش فشار ، مانند هنگام رانندگی روی ماسه ، و در نتیجه افزایش وصله تماس با تایر می تواند مفید باشد. به همین ترتیب ، افزایش مجدد فشار هنگام تغییر به آسفالت ، ثبات رانندگی را افزایش می دهد.

🔻 چشم در آسمان :
به جای نورهای معمولی و نورهای بلند ، Audi AI: TRAIL مجهز به پنج هواپیمای بدون سرنشین بدون روتور ، مثلثی و برقی است که دارای عناصر LED ماتریس یکپارچه هستند. آنها می توانند بر روی قفسه سقف یا مستقیم بر روی سقف خودرو فرود آمده و بر روی عناصر شارژ القایی متصل شوند. اجسام پرنده آئودی Light Pathfinders هستند که همانطور که فن های بدون پره جریان هوای خود را تولید می کنند ، ارتفاع خود را ایجاد می کنند. به لطف طراحی بسیار سبک وزن آنها ، آنها می توانند جلوتر از AI: TRAIL پرواز کنند ، انرژی نسبتاً کمی را در این فرآیند مصرف می کنند و مسیر پیش رو را روشن می کنند و در نتیجه چراغ های جلو را به طور کامل جایگزین می کنند. در صورت تمایل ، دوربین های روی صفحه یک تصویر ویدئویی ایجاد می کنند که می تواند از طریق Wi-Fi به صفحه جلوی راننده منتقل شود و Pathfinders را به چشم هایی در آسمان تبدیل کند.
آنها می توانند بر روی قفسه سقف یا مستقیم بر روی سقف خودرو فرود آمده و بر روی عناصر شارژ القایی متصل شوند.

#همراه_یدک_خودرو_ایرانیان
#اطلاعات_عمومی_خودرو
#سرویس_نگهداری_خودرو
#قطعات_یدکی_خودرو
#عیب_یابی_خودرو #اطلاعات_فنی_خودرو #لوازم_یدکی_خودرو #آئودی #کانسپت #خودرهای_لوکس #خودروهای_جدید #خودروهای_آینده #خودروهای_برتر #خودروهای_الکتریکی #خودرو_هوشمند #آفرود #نوآوری_خودرو #خودروسازان_آلمانی #خودران #خودروهای_لوکس_و_لاکچری #خودروهای_مفهومی

بررسی عملکرد خودرو، ایمنی و کیفیت

امروزه بررسی عملکرد خودرو، ایمنی و کیفیت در اولویت شرکتهای خودروساز، مشتریان و مصرف کنندگان خودرو میباشد.
صنعت خودروسازی در حالت حرکت به مرحله ای است که انتظار می رود بتواند حوادث را پیش بینی کرده و سیستم های ایمنی راطوری هدایت کند که در برابر حوادث، عکس العمل فوری داشته باشد.
سیستم های ایمنی حاکم در خودروها طوری است که ازسرنشینان خودروها وحتی عابران پیاده در مقابل حوادث حفاظت می کند.
با کمک آخرین تکنولوژی های مورد استفاده توسط شرکت های بزرگ خودروسازی از چنین حوادث اجتناب می شود و بدین وسیله اشخاص زیادی ازآسیب های جدی نجات می یابند. اما این بدان معنی نیست که اشخاص بتوانند سهل انگارانه رانندگی کنند. سیستم های ایمنی پیشرفته به سرنشینان خودروها کمک می کند تا از مخاطرات غیر عمدی در امان بمانند.
امروزه ایمنی به عنوان یک عامل مهم درفروش خودروها به شمار می رود.
بررسی کلی بر روی عملکرد سیستم های ایمنی پیشرفته مختلف مانند سیستم پیشگیری از تصادف، سیستم حفظ مسیر حرکت خودرو، سیستم افزایش میدان دید، سیستم ترمز الکترونیکی کمکی، سیستم تعیین حرکت در بین خطوط جاده ، سیستم هشدار دهنده سرعت و …

سازمان ها و نهادهای تست کیفیت و ایمنی خودرو

در حال حاضر معتبرترین موسسات ایمنی فعال در سطح بین‌المللی عبارتند از:

Global NCAP برنامه جهانی ارزیابی اتومبیل جدید
ANCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید استرالیا
ASEAN NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید برای کشورهای جنوب شرق آسیا
C-NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید چین
Euro NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید اروپا
JNCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید ژاپن
Latin NCAP برنامه ارزیابی اتومبیل جدید برای آمریکای لاتین و کارائیب
IIHS-HLDI موسسه بیمه ایمنی بزرگراه ها
NHTSA/ U.S. NCAP سازمان ایمنی ترافیک بزرگراه های ملی آمریکا / برنامه ارزیابی اتومبیل جدید ایالات متحده

متأسفانه در ایران هیچ مؤسسه اختصاصی برای رتبه بندی و امتیازدهی به وضعیت ایمنی خودروها وجود ندارد و ازسویی آمارهای منتشر شده هم آنچنان موثق نیستند و نمیتوان با اطمینان کامل به آنها رجوع کرد. با اینحال دو راه پیش روی خریداران قرار میگیرد؛ یکی اعتماد به تجربیات شخصی سایر رانندگان است و دیگری توجه به امتیازات کسب شده ازسوی خودروها در مؤسسات معتبر تست ایمنی که به خودروها داده میشود.
شایان ذکر است که حداقل امتیاز یک ستاره و حداکثر 5 ستاره است. امتیاز کمتر از سه ستاره بیانگر این است که ایمنی خودرو بسیار مناسب نیست. تسنیم

موسسه ی یوروانکپ ( Euro Ncap ) که از سال 1997 توسط سازمان حمل و نقل انگلیس پایه گذاری شده است.
هم اکنون کشور های اروپایی اتحادیه اروپا و هرگونه سازمان مرتبط با حمل و نقل و حمایت از مصرف کنندگان در اروپا،از ان حمایت میکنند. اصلی ترین نهاد در این زمینه است.
موسسه ای مستقل در زمینه‌ی تست ایمنی و تصادف خودرو که با عنوان موسسه ارزیابی خودرو های جدید در اروپا شناخته می شود.
این موسسه به صورت دقیق ایمنی خودرو ها را در هنگام تصادف بررسی می کند و به توسعه‌ی تکنولوژی های بکار رفته در آنها نیز کمک می نماید.

چگونگی بررسی و انتشار نتایج

این اطلاعات شامل عملکرد اتومبیل در تصادف‌های مختلف از جلو، بغل و برخورد کناره‌ها با اجسامی مثل درخت و عابر پیاده است.
آزمون تصادف قسمت جلو اتومبیل در سرعت ۶۴ کیلومتر در ساعت و به سمت یک مانع تغییر شکل‌پذیر انجام می‌شود.
استفاده از این مانع به منظور تست برخورد اتومبیل، با اتومبیل های دیگر است. آزمون‌های تصادف از بغل اتومبیل با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت. آزمون برخورد کناره‌ها با اجسام میله ای شکل با سرعت ۳۲ کیلومتر در ساعت. و آزمون برخورد با عابر پیاده با سرعت ۴۰کیلومتر در ساعت انجام میشود.
بالاترین امتیازی که یک اتومبیل می‌تواند دریافت کند ۵ ستاره است.

تفاوت ستاره های دریافتی هر خودرو با هم ؟

نتایج این بررسی ها و ستاره های دریافتی هر اتومبیل که توسط این شرکت منتشر میشود به شرح ذیل میباشد:

۵ ستاره : عملکرد مناسب در محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، مجهز بودن به تمامی تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف.
۴ ستاره : عملکرد مناسب در محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، مجهز بودن به تعدادی از تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف.
۳ ستاره : محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، کمبود تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف و عملکرد متوسط .
۲ ستاره : عملکرد سطح پایین در محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف، کمبود و ضعف تکنولوژی های بازدارنده‌ی وقوع تصادف.
۱ ستاره : محافظت از سرنشینان خودرو در هنگام تصادف، عملکرد بسیار جزئی و ضعیف.

از سال 2016 میلادی بعضی از خودرو ها دارای دو عدد امتیاز شدند.
امتیاز اول: امتیازدهی اول (eu28)  براساس کم ترین تجهیزات و سطح ایمنی از خودرویی است که در اروپا به فروش میرسد.
امتیاز دوم: این مورد مربوط به خودروهایی میباشد که برای ان پکیج ایمنی سفارش داده شده است که سطخ ایمنی خودرو را ارتقاء میدهد.
تمامی خودروها امتیازدهی دوم را دارا نیستند، ولی اگر وقتی امتیاز دهی دوم در خودرویی وجود داشته باشد به مشتری مزیت وجود این امکانات و سطح بالاتر ایمنی را با ستاره‌های بیش‌تر یاداوری خواهد نمود.

تحقیق و گرداوری: سپهر زینلی

قدرت بیشتر پیشرانه یا وزن کمتر برای خودرو، کدام اهمیت بیشتری دارند.

خودرو‌های امروزی، به‌خصوص با توسعه‌ی فناوری برقی، نسبت به گذشته سنگین‌تر شده‌اند. این موضوع باعث نیاز روزافزون آن‌ها به قدرت بیشتر شده است؛ هرچند، این روند تغییر خواهد کرد اما خودروسازان به کدام سو می روند، قدرت بیشتر یا وزن کمتر

در گذشته، خودرو‌های سوپراسپرت نهایتا ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت داشتند. این رقم نیز، تنها مربوط به نمونه‌های خاص می‌شد. درحالی‌که اکنون سدان‌های اسپرت متوسط، این قدرت را تولید می‌کنند. برای مثال، بی‌ام‌و M3 نسل‌های گذشته تنها ۳۳۳ اسب‌بخار داشت؛ اما مدل کنونی دارای بیش از ۵۰۰ اسب‌بخار است. آیا این یک پیشرفت است؟

طی سال‌ها، فناوری پیشرانه‌ی خودرو‌ها پیشرفت کرده است و استفاده از توربوشارژر ارزان‌تر شده است. همین‌طور، انتظارات نیز فراتر رفته است. بنابراین شاهد بالا رفتن قدرت پیشرانه‌ها به مرور زمان هستیم. طی یک دهه‌ی گذشته، قدرت اسب‌بخار خودرو‌ها سر به فلک کشیده است و به سطحی رسیده که خیلی‌ها انتظار نداشتند.

خودروهای الکتریکی، خودروهای اسپرت

در حال حاضر، خودرو‌های الکتریکی قادر هستند تا در بازه‌ی دو ثانیه از حالت سکون به سرعت صد کیلومتر‌بر‌ساعت برسند. دستیابی به زمان کمتر، تقریبا غیرممکن است و حتی اگر ممکن باشد، یک ماشین شهری نیاز به این عملکرد نخواهد داشت. این موضوع ممکن است برای برخی خوشایند باشد؛ اما عملا سرعت‌گیری‌های این چنینی نه‌تنها خطرناک است بلکه خلاف جهت راحتی سرنشینان است.

از طرف دیگر، بسیاری معتقدند که فلسفه‌ی خودرو‌های اسپرت، تجربه‌ی لذت رانندگی با آن‌ها است و صرفا به رقم شتاب اولیه مربوط نمی‌شود. این رقابت علاوه بر شتاب، در مورد سرعت نهایی خودرو‌ها نیز وجود دارد. البته رکورد‌زدن سوپراسپرت‌هایی مانند بوگاتی ویرون، هیجان‌انگیز است؛ اما این عامل در دنیای واقعی کاربردی نیست؛ حتی برای اشخاص ثروتمندی که قدرت خرید بوگاتی را داشته باشند.

با تسخیر‌شدن بخش اعظم بازار به‌واسطه‌ی خودرو‌های برقی، نیاز به قدرت و عملکرد بالا، رفته رفته کاهش یافته است. عده‌ای معتقدند که جنگ بر سر قدرت کاهش خواهد یافت و خودروسازان روی ساخت محصولات سبک تمرکز خواهند کرد.

کالین چپمن، بنیان‌گذار لوتوس، اظهار داشت:

«ساده‌سازی کن، بعد سبکی را اضافه کن». این دقیقا موضوعی است که خودروسازان لازم است روی آن رقابت کنند. به‌جای اینکه روی افزایش قدرت متمرکز شوند، کاهش وزن خودرو را در اولویت بگذارند. تلاش کنند تا شاسی‌های سبک‌تری با  قیمت مناسب بسازند. سعی کرده تا خودرو‌های اسپرتی عرضه کنند که روح علاقه‌مندان تسخیر شود؛ نه اینکه صرفا مشخصات عددی محصول را تغییر دهند.

ساده سازی و سبک کردن، موضوع اصلی رقابت خودرو سازان

مکلارن در ساخت مدل اسپیدتیل، ( نهایت سرعت ۴۰۳ کیلومتر بر ساعت را ثبت کرد ) از این نکته استفاده کرده است. این ابرخودرو که شکل و شمایل آن جنجال زیادی داشته است، مهندسان و طراحان مک‌لارن در ساخت آن، هیچ نکته‌ای را از قلم نیانداخته‌اند. این ابرخودروی هزار اسب‌بخاری، به اندازه زیادی سبک است و همین‌طور، مانند شمشیر هوا را می‌شکافد. باید اعتراف کرد اسپیدتیل نیز، از رقابت در تولید قدرت بیشتر، عقب نمانده است؛ اما این موضوع، تمرکز اصلی آن نبوده است. مک‌لارن بیشتر سعی کرده است تا حد امکان، خودروی سبک‌تر و با آیرودینامیک بهتری بسازد. برای همین، این خودرو به اندازه‌ی بوگاتی شیرون سریع است؛ با وجود اینکه به مراتب قدرت کمتری دارد.

اگر خودروساز‌ان از فلسفه‌ی مشابهی در ساخت مدل‌های اسپرت بهره بگیرند، بسیاری از آن استقبال می‌کنند. مثال خیلی خوب این موضوع، الپین A110 است که توانسته است نظر بسیاری را به خود جلب کند. در قیاس با خودرو‌های آلمانی که روی افزایش قدرت تمرکز کرده‌اند، این کوپه‌ی اسپرت فرانسوی کوچک، رویه‌ای متفاوت پیش گرفته است. به‌جای استفاده از پیشرانه‌ای پرحجم، این خودرو از یک موتور چهارسیلندر ۱/۸ لیتری به‌همراه توربوشارژر بهره می‌برد که قادر است ۲۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید کند. با وجود قدرت نه چندان زیاد، این خودرو به دلیل سبک‌بودن، همچنان سریع است و رانندگی با آن لذت‌بخش است. درواقع؛ می‌تواند جزو یکی از لذت‌بخش‌ترین خودرو‌های حال حاضر باشد؛ محصولی که شرکت الپین تولید کرده است که خود زیرمجموعه‌ای از رنو است. خودروسازان بزرگ نیز می‌توانند از این ایده استفاده کنند.

مک‌لارن بیشتر سعی کرده است تا حد امکان، خودروی سبک‌تر و با آیرودینامیک بهتری بسازد.

کاهش وزن خودرو، از هر جهت ایده‌ی خوبی است. به طراحان کمک می‌کند تا موتور کوچکتری برای آن درنظر بگیرند و در عین حال، خودرو عملکرد مطلوب را داشته باشد. از طرفی، باعث کاهش مصرف سوخت می‌شود. همین‌طور، سواری و فرمان‌پذیری بهتری را موجب می‌شود. بنابراین، عامل‌های متعددی با کاهش وزن خودرو، بهتر می‌شوند. آیرودینامیک خودرو نیز مسئله‌ی مهمی است. این فاکتور در مک‌لارن اسپیدتیل مثال‌زدنی است. امروزه خودروسازان به این موضوع اهمیت کافی می‌دهند.

البته اجرایی کردن این ایده، کار راحتی نیست. شرکت‌های خودرو‌سازی، به‌خصوص سازندگان مدل‌های اسپرت، مشتاق هستند تا محصول آن‌ها سبک‌تر باشد. اما استاندارد‌های ایمنی جدید، امکانات رفاهی داخل خودرو و سطح تجهیزات محصولات امروزی، مانع این کار می‌شوند. این دلایل افزایش قدرت خودرو‌ها را توجیه می‌کند؛ برای اینکه اثر وزن اضافه‌ را جبران کند. هرچند، کاهش وزن خودرو نیز غیرممکن نیست و هزینه‌ی زیادی نخواهد داشت. خودرو‌هایی همچون الپین A110 و مزدا MX5 نمونه‌های خوبی هستند.

با گسترش فناوری خودرو‌های برقی، دو عامل تور سبک‌بودن و آیرودینامیک خودرو‌ها، بیش‌ازپیش مهم خواهد بود. بنابراین، از این پس شاهد رقابت خودروسازان در ارائه‌ی محصولات سبک‌تر با عملکرد بالا خواهیم بود؛ تا اینکه صرفا قدرت بیشتری را تولید کنند. جنگ بر سر اسب‌بخار پایان خواهد یافت و رقابت وارد حوزه‌ی جدیدی خواهد شد.

منبع : زومیت، هومن شاهینی

صنعت خودروسازی آلمان

برترین و برجسته ترین قطب صنعت خودروسازی دنیا

برترین و برجسته ترین قطب صنعت خودروسازی در دنیا آلمان است. از آسیا تا آمریکا، ماشین های آلمانی جلوه ای از اطمینان، ایمنی و طراحی را به نمایش می گذارند. آلمان دارای بالاترین میزان تولید خودرو در جهان است. همچنین رتبه چهارم دنیا در زمینه تولید موتور خودرو را نیز دارد.

اتومبیل های آلمانی جایزه بهترین طراحی خودرو سال اروپا، اتومبیل بین المللی سال و بهترین اتومبیل جهان در سالهای متمادی را کسب کرده اند. صنعت خودرو سازی آلمان بزرگترین صنعت این کشور است. در سال ۲۰۱۷، بخش خودرو درآمد ۴۲۳ میلیارد یورو را کسب کرد که حدود ۲۰ درصد درآمد کل صنعت آلمان را شامل میشود.

آلمان دارای ۴۰ کارخانه تولید و نصب موتور خودرو با ظرفیت بیش از یک سوم کل تولید خودرو در اروپا است.صنعت خودروسازی و دولت آلمان درطرحی با عنوان ” انقلاب تحرک الکتریکی ” همکاری میکنند که اطمینان حاصل خواهد کرد که تمام خودروهای جدید تولید شده پس از سال ۲۰۳۰ بر روی منابع متناوب کار میکنند. جای تعجب نیست که آلمان در خط مقدم طراحی، عملکرد و نوآوری خودرو قرار دارد.

شرکت های آلمانی خودرو دارای سابقه تولید خودروهای با کیفیت بالا هستند که در آن عملکرد از ظاهر مهم تر است. بر اساس اصل ” عملکرد بیش از شکل “، شرکت های خودروی آلمانی بر قابلیت ها و کیفیت تمرکز می کنند.

محبوب ترین شرکت های خودروسازی آلمان

شرکت  AUDI

آئودی (به آلمانی: Audi) شرکت خودروسازی آلمانی و از تولید کنندگان مشهور خودروهای لوکس است، که دفتر مرکزی آن در شهر اینگولشتات، ایالت بایرن، آلمان قرار دارد و مدل‌هایش را در ۹ کارخانه، که در ۸ کشور اروپایی مستقر می‌باشند، تولید می‌نماید.شرکت آئودی در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش و در شهر تسویکاو، آلمان تأسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۶۴ یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن به‌شمار می‌آید.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، همچنین صاحب خودروی آئودی ای۸، با بدنه تمام آلومینیمی می‌باشد، که در کارخانه نکازاولم آئودی تولید شده‌است. کارخانه نکازاولم در عمل، متعلق به شرکت کواترو بوده، که از شرکت‌های زیرمجموعه آئودی به‌شمار می‌آید و تاکنون مدل‌هایی چون آئودی کواترو، آئودی لو مان کواترو، آئودی پایکس پیک کواترو، آئودی آووس کواترو، آئودی آراس۲ آوانت، آئودی آراس۴ و آئودی آراس۶ که اغلب خودروهای مفهومی می‌باشند را، با برند آئودی تولید نموده است.

خودروهای این شرکت همواره به قدرت بالای موتورهایشان، شناخته می‌شوند. علاوه بر این، آئودی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت و خودروهای برقی نیز می‌باشد.

شرکت مرسدس بنز

این شرکت در سال ۱۹۲۶ در شهر اشتوتگارت آلمان تاسیس شد.
قطعا مرسدس بنز، یکی از قدیمی ترین سازندگان خودرو است. از همان ابتدا، مرسدس با ترکیب سبک نوآورانه و تکنولوژی، بازار را هدایت می کرد. با گذشت زمان، این شرکت لیست گسترده ای از مدل هایی از جمله اتومبیل های لوکس، کامیون، اتوبوس، لیموزین و وانت ها را وارد صنعت خودروسازی آلمان کرد.
در سال ۱۹۹۷ پس از ادغام دایملر-بنز با شرکت خودروسازی آمریکایی کرایسلر و تشکیل دایملرکرایسلر آگ، این شرکت مدیریت مرسدس-بنز را در اختیار گرفت. در سال ۲۰۰۷ در پی خریداری کرایسلر، توسط شرکت مدیریت سرمایه سربروس و انحلال دایملرکرایسلر، شرکت دایملر آگ تشکیل شد.

امروزه مرسدس-بنز یکی از زیرمجموعه‌های شرکت دایملر آ گ به‌شمار می‌آید و همراه با آئودی و ب‌ام‌و ، ۳ خودروساز مشهور و لوکس آلمانی هستند، که به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروسازان لوکس جهان، شناخته می‌شوند.

شرکت BMW

این شرکت در سال ۱۹۱۶ در شهر مونیخ آلمان تاسیس شد. BMW و در زبان آلمانی به‌ معنای صنایع موتوری باواریا است، که از تولیدکنندگان بنام خودروهای لوکس و موتورسیکلت در جهان به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مونیخ قرار دارد. این شرکت تا سال ۱۹۴۵ در زمینه تولید موتور هواپیما هم فعال بود. موفقیت حاصل تمرکز بر روی موتور، که توسط نسل های مهندس در طول سال ها بهبود یافته است.
BMW در سال ۱۹۲۹ به عنوان یک خودروساز تبدیل شد و از آن زمان تا کنون شناخته شده است.  BMW برای تولید اتومبیل های سواری، لوکس، نیمه شاسی، ورزشی و کامیون های وانت بسیار شناخته شده است.

این شرکت مالک شرکت‌های رولز-رویس موتور کارز و مینی است. در سال ۲۰۱۵ ب‌ام‌و با ۲٬۲۷۹٬۵۰۳ دستگاه وسیلهٔ نقلیه دوازدهمین تولیدکننده بزرگ خودرو در جهان بود. این شرکت در حال حاضر در کشورهای آلمان، برزیل، چین، هند، آفریقای جنوبی، انگستان و ایالات متحده آمریکا کارخانه تولید خودرو دارد.

شرکت فولکس واگن

این شرکت در سال ۱۹۳۷ در شهر ولفسبورگ آلمان تاسیس شد. این شرکت  به دستور هیلتر و در زمانی تاسیس شد که اغلب ماشین های ساخته شده در آلمان لوکس و گران قیمت بودند. فولکس واگن به معنای خوردی مردمی است یعنی خودرویی که تمامی اقشار جامعه می توانند آن را تهیه کنند. فولکس واگن توانسته است بهترین جایگاه را در صنعت خودروسازی آلمان کسب کند.

این برند یک مدل موفقیت است.
در ژانویه ۲۰۱۷ شرکت خودروسازی فولکس واگن اعلام کرد با سبقت گرفتن از رقیب ژاپنی خود، تویوتا، به پرفروش‌ترین خودروساز جهان تبدیل شده‌است. فولکس واگن با انتشار تازه‌ترین آمار فروش خود در سال ۲۰۱۶ میلادی اعلام کرد توانسته حدود ۱۰ میلیون و ۳۱۰ هزار خودرو در این مدت در کشورهای مختلف جهان به فروش برساند.
لامبورگینی، بنتلی، رولز رویس، اسکودا و بوگاتی از جمله تولیدات این شرکت است.

شرکت پورشه

این شرکت در سال ۱۹۳۱ در شهر اشتوتگارت تاسیس شد. عمده فعالیت این شرکت در ابتدا در زمینه طراحی و توسعه موتور های اتومبیل بود. اما بعدها اقدام به تولید خودروهای اسپرت و لوکس کرد. اوج محبوبیت این شرکت در اواخر دهد ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی بود.

در ماه ژوئیهٔ ۲۰۱۲ گروه فولکس واگن، اقدام به خریداری. ۱۰۰٪ درصد از سهام شرکت پورشه هولدینگ نمود، که از شرکت‌های زیرمجموعه کمپانی پورشه است و مدیریت بخش فروش خودروهای پورشه را برعهده دارد. پیش‌تر در دسامبر ۲۰۰۹ فولکس واگن۴۹٫۹ درصد از سهام کمپانی اصلی پورشه را نیز خریداری کرده بود.
از سوی دیگر شرکت پورشه اس‌ای با در اختیار داشتن ۵۰٫۰۷٪ درصد از سهام، به‌عنوان بزرگترین سهام‌دار این گروه شناخته می‌شود. خانواده پورشه و خانواده پیک به‌طور مشترک، با در اختیار داشتن ۵۰٫۰۱ درصد pooped خودروسازی پورشه، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آیند. بخشی از سهام شرکت پورشه نیز، در بازار بورس المان معامله می‌شود.

از محبوب ترین مدل های پورشه می توان به ۹۱۸، Macan، Cayenne، Cayman، Boxter و Panamera اشاره کرد.

خودروهای سبز، دوست دار محیط زیست

🔰در حال حاضر سه کلاس خودرویی وجود دارند که یا تنها از نیروی الکتریکی استفاده می‌کنند یا از آن به همراه قوای محرکه مرسوم سود می‌برند. این خودروها شامل هیبریدی، پلاگین هیبریدی و تمام الکتریکی هستند. هر یک مزیت‌ها و معایب خاص خود را داشته و ما هم می‌خواهیم مقایسه‌ای بین این دسته از محصولات داشته باشیم.

Ⓜ️هیبریدی‌ها

خودروهای هیبریدی از یک پیشرانه احتراق داخلی سنتی به عنوان منبع اصلی قدرت خود استفاده می‌کنند. پیشرانه‌ی بنزینی با یک واحد الکتریکی همراه است. خود واحد الکتریکی از مجموعه باتری خودشارژی که نیروی ریکاوری را از ترمز و کاهش سرعت می‌گیرد نیرو خواهد گرفت. بسته به نوع استفاده شده، واحد الکتریکی شاید در زمان موردنیاز اقدام به افزایش قدرت کند و شاید هم بتواند چند کیلومتری را بدون اتکا به پیشرانه بنزینی خودرو را به پیش ببرد.

میزان صرفه‌جویی در مصرف سوخت این مجموعه به نوع خودرو و تکنولوژی بکار رفته در آن بستگی دارد. بهترین نمونه‌ها از این نظر هیوندای آیونیک و تویوتا پریوس هستند.

اما نقطه‌ضعف هیبریدی‌ها هم قیمت بالاتر آن‌ها در مقایسه با نمونه‌های مرسوم است و شاید هم مالک نتواند هزینه‌ی بیشتر مالکیت این‌گونه خودروها را پوشش دهد. برخلاف خودروهای پلاگین هیبریدی و تمام الکتریکی، نمونه‌های هیبریدی از مشوق‌های مالیاتی فدرال بهره‌مند نیستند.

🔌پلاگین هیبریدی‌ها

این نوع خودروها که با مخفف PHEV هم شناخته می‌شوند از باتری بزرگ‌تری استفاده می‌کنند که همین امر باعث می‌شود با آن‌ها بتوان مسافت بیشتری را در حالت الکتریکی طی نمود. همان‌گونه که اسم این خودروها نشان می‌دهد باتری باید با یک سوکت شارژ دیواری جان تازه‌ای بگیرد. زمانی که باتری به وضعیت مشخصی برسد خودروهای پلاگین هیبریدی همانند مدل هیبریدی عادی عمل خواهد کرد. شورولت ولت و نسخه‌ی برد بلند ب ام و i3 عملکرد متفاوتی دارند. در هر دو خودرو اتکای اولیه به پیشرانه الکتریکی است اما هرکدام دارای پیشرانه‌ی بنزینی کوچکی هم هستند که پس از خالی شدن شارژ باتری به عنوان یک ژنراتور عمل می‌کند.

برخلاف خودروهای الکتریکی، مالکان پلاگین هیبریدی‌ها اصلاً نیازی به نگرانی درباره خالی شدن شارژ باتری و ماندن در راه ندارند. حداکثر برد این خودروها تنها توسط میزان بنزین داخل باک محدود می‌شود.

محدوده حرکتی و مصرف انرژی این دسته از خودروها متفاوت است. برای مثال نسخه پلاگین هیبریدی مینی کانتری من در حالت الکتریکی برد حدود ۲۰ کیلومتری دارد. تویوتا پریوس پرایم هم برد ۴۰ کیلومتری دارد.

پلاگین هیبریدی‌ها گران‌تر از هیبریدی‌های استاندارد هستند. پریوس پرایم یاد شده حدود ۳۸۰۰ دلار گران‌تر از پریوس هیبریدی پایه است؛ اما این خودروها برخلاف هیبریدی‌ها از مشوق‌های مالیاتی در محدوده ۳۵۰۰ تا ۷۵۰۰ دلار برخوردار می‌باشند؛ و در برخی ایالت‌ها از جمله کالیفرنیا مشوق‌های خاص دیگری هم برای این دسته از خودروها در نظر گرفته شده است.

💠الکتریکی‌ها

خودروهای تمام الکتریکی آلایندگی نداشته و معمولاً مالکیت آن‌ها هزینه‌ی کمتری در مقایسه با خودروهای بنزینی دارد. همه‌ی گشتاور این خودروها از لحظه حرکت در دسترس می‌باشد بنابراین پرفورمنس خوبی دارند؛ اما محدوده حرکتی خودروهای الکتریکی محدود بوده و باید آن‌ها را در خانه یا مکان‌های شارژ عمومی شارژ کرد. زمانی که باتری خالی شود خودرو از حرکت باز خواهد ایستاد. هنوز خیلی نمیشه روی سفر طولانی با خودروهای الکتریکی حساب باز کرد مگر اینکه در سر راه مکان‌های شارژ عمومی وجود داشته باشد. در حال حاضر اکثر خودروهای الکتریکی محدوده حرکتی بین ۱۶۰ تا ۲۵۰ کیلومتری دارند که برای یک رانندگی روزمره کافی است.

البته تسلا مدل S با برد ۵۴۰ کیلومتری حرف اول را در این زمینه می‌زند. از طرف دیگر خودروی اسمارت فورتو الکتریک درایو را داریم که تنها ۹۶ کیلومتر برد دارد. به یاد داشته باشید که فاکتورهایی همچون رانندگی پر سرعت، آب‌وهوای سرد و استفاده از تجهیزاتی همچون کولر باعث کاهش محدوده حرکتی خودروهای الکتریکی می‌شوند.

🔴خودروهای الکتریکی گران‌تر از دو دسته‌ی دیگر هستند. به‌طور مثال فورد فوکوس الکتریکی ۱۱ هزار دلار گران‌تر از نسخه‌ی پایه‌ی بنزینی می‌باشد. تسلا مدل S قیمت پایه حدود ۷۶ هزار دلار داشته و قیمت آن حتی به بیش از ۱۳۶ هزار دلار هم می‌رسد؛ اما این دسته از خودروها نیز از مشوق ۷۵۰۰ دلاری مالیاتی سود می‌برند.

البته زمانی که یک خودروساز بیش از ۲۰۰ هزار خودروی الکتریکی بسازد این مشوق‌ها حذف می‌شوند. از آنجایی که تسلا قبلاً به این مرز تولید رسیده بنابراین مشوق‌های آن به ۳۷۵۰ دلار کاهش یافته‌اند. خودروهایی که از اول جولای تا ۳۱ دسامبر سال ۲۰۱۹ فروخته شوند مشوق کمتر ۱۸۷۵ دلاری خواهند داشت و پس از آن دیگر هیچ مشوق مالیاتی‌ای در نظر گرفته نخواهد شد. انتظار می‌رود جنرال موتورز هم در اواخر سال ۲۰۱۹ مرز تولید ۲۰۰ هزار دستگاه را رد کند.

☑️اما خودروهای الکتریکی از نظر اقتصادی می‌توانند هزینه‌های بالای خود را توجیه کنند. EPA می‌گوید هزینه‌ی استفاده از یک خودروی الکتریکی در سال و با کارکرد حدود ۲۴ هزار کیلومتر به‌طور متوسط بین ۵۰۰ تا ۷۵۰ دلار است. این هزینه بین ۴ تا ۵۲۵۰ دلار کمتر از هزینه‌ی استفاده از یک خودروی بنزینی مدل ۲۰۱۸ در دوره‌ای ۵ ساله می‌باشد. هزینه‌های مالکیت و نگهداری خودروهای الکتریکی هم کمتر از مدل‌های بنزینی است زیرا فاقد قطعات مکانیکی معمول می‌باشند که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به تعویض روغن، مایع خنک‌کننده، سرویس گیربکس و تعویض فیلتر هوا، شمع‌ها و… اشاره کرد.

بخش های مختلف ساختمان خودرو

هر خودرو را می‌توان به هفت بخش کلی تقسیم کرد که عبارت‌اند از:

۱- سیستم مولد قدرت (موتور): در این واحد که انرژی شیمیایی بنزین به انرژی مکانیکی تبدیل می‌شود حرارت ناشی از سوختن هیدروکربن‌ها به بالاتر از ۷۰۰درجهٔ سانتیگراد می‌رسدکه به علت بازده مفید سیستم از هر ۴ قسمت حرارت تولید شده۱ قسمت به انرژی مکانیکی تبدیل می‌شدو بقیه به صورت هوای گرم یا دودهای حاصل از احتراق از موتور خارج می‌شود در یک موتور در حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ قطعهٔ متحرک وجود دارد که همه نیاز به روغن کاری دارند با توجه به درست کار کردن سیستم روغنکاری ولی باز هم عمر مفید یک خودرو ۸ سال کار یا پیمودن۱۵۰۰۰۰کیلومترمسافت است. در حقیقت، عملکرد موتور چهار مرحله است که به اختصار به توضیح آن‌ها می‌پردازیم.

الف : در مرحله اول، سوپاپ ورود هوا باز شده و با حرکت رو به پایین پیستون، مخلوط هوا و سوخت وارد سیلندر می‌شو

ب : در این مرحله، سوپاپ‌ها بسته شده و با حرکت رو به بالای پیستون، مخلوط هوا و سوخت به شدت فشرده می‌شود.

ج : مرحله سوم ، وقتی که پیستون به بالاترین سطح خود رسید، با جرقه زدن شمع، احتراق انجام می‌شود و نیروی حاصل از احتراق، پیستون را با فشار بسیار بالا به پایین هدایت می‌کند.

د : در مرحله آخر نیز سوپاپ خروجی باز شده و با حرکت رو به بالای پیستون، تمامی گازهای حاصل از احتراق، از سیلندر خارج می‌شوند. این چرخه چهار مرحله‌ای، به سرعت در موتور تکرار شده و موتور روشن می‌شود. گفتنی است، در خودروها، برای افزایش توان خروجی، از موتورهای ۴، ۶، ۸، یا ۱۲ سیلندر استفاده می‌شود.

۲- سیستم انتقال قدرت:این مجموعه وظیفه دارد قدرت تولیدی موتور را به چرخها انتقال دهد که شامل جعبه دنده یا مبدل گشتاور و سرعت، و کلاچ می‌باشد.

۳- سیستم تعلیق و فنر بندی:در اتومبیل‌های جدید دستگاه فنر بندی در هر دقیقه بیش از ۱۰۰۰تا ۱۲۰۰بار نوسان می‌کند تا اتاق و شاسی، سرنشینان را در معرض ضربه‌های ناشی از ناهمواری‌ها ی جاده قرار ندهد.

۴- سیستم چرخ بندی و ترمزها:به طور متوسط در هر ۹۰۰۰۰کیلومتر مسافت پیموده شده یا هر شش سال کار خودرو هر چرخ حدود ۹۵ میلیون بار چرخش می‌کند.

۵- سیستم بدنه و شاسی:بدنهٔ خودرهای جدید طوری ساخته می‌شود که بتواند تمامی قطعات را نگهداری کند در هر بدنهٔ خودرو حدود ۴۰متر مربع ورق فولادی به کار می‌رود که ضخامت آن۴/۰ تا ۲/۱می‌باشد.

۶- سیستم هدایت و فرمان:نیروی متوسطی که لازم است تا بتوا خودرو را در یک پیچ معمولی هدایت کرد بین ۵ تا ۱۰ کیلوگرم می‌باشد ولی سیستم‌های جدید فرمان ای نیرو را به حدود ۳۰گرم کاهش داده‌است.

۷- سیستم برق‌رسانی:از باتری‌های ۲۴٬۱۲٬۶ ولتی برای راه‌اندازی و روشن کردن موتور استفاده می‌شود سیستم جرقه زنی را تا ۳۰۰۰۰ولت افزایش داده برای جرقه زنی موتور آماده می‌کند در این گروه همچنین چراغهای روشنایی و علایم و برف پاکن‌ها و بخاری و دیگر وسایل الکتریکی نصب شده‌است.

طرز کار خودرو

خودروهای امروزی جهت تولید قدرت از سوخت‌های فسیلی استفاده می‌کنند. این خودروها همگی دارای موتورهای درونسوز هستند که با سوزاندن بنزین، گازوئیل یا گاز طبیعی انرژی ذخیره شده در این سوختها را به شکل انرژی جنبشی قابل استفاده درمی‌آورند. (این کار در موتور خودرو انجام می‌شود).

توان تولید شده در موتور خودرو به واسطه سیستم انتقال نیرو از موتور خودرو به چرخهای آن منتقل می‌شود. در واقع چرخهای خودرو عامل ارتباط خودرو با زمین و به وجود آورنده حرکت خودرو است. آنگاه حرکت تولید شده به وسیله انسان، یا برای جابجایی یا برای کشیدن وسیله دیگری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

خودروهای برقی

خودروی برقی را یک شرکت فرانسوی طراحی نموده است. این خودرو پرنده که پگاس نام دارد می‌تواند تا ارتفاع ۳ هزار متری سطح زمین پرواز کند. ارتش فرانسه از تولید این خودرو استقبال کرده و برای تولید هر دستگاه ۶۰ هزار یورو سرمایه‌گذاری می‌کند. این خودرو توسط شرکت ویلون ساخته می‌شود و برای به پرواز درآمدن و به زمین نشستن به یکصد متر باند نیاز دارد و می‌تواند با سرعتی معادل ۸۰ کیلومتر در ساعت در آسمان به حرکت درآید. همچنین در سطح زمین می‌تواند با سرعتی معادل یکصد کیلومتر در ساعت حرکت کند و میزان ذخیره سوخت آن برای پرواز به مدت ۳ ساعت کافی است. طراح این خودرو که از سال ۲۰۰۸ بر روی این طرح کار می‌کند هدف از ساخت آن را تغییر کاربری سریع برای حرکت در زمین و آسمان اعلام کرده است، زیرا این خودرو به خاطر سبکی قادر است در اندک زمان ممکن از حرکت در آسمان به حرکت در سطح زمین و بالعکس مبادرت کند. ابراز امیدواری کرد که پس از پشت سر گذاردن مراحل آزمایشی، این خودرو در مرحله تولید انبوه با قیمتی معادل صد هزار یورو وارد بازار شود.

 

منبع : wikipedia