قدرت بیشتر پیشرانه یا وزن کمتر برای خودرو، کدام اهمیت بیشتری دارند.

خودرو‌های امروزی، به‌خصوص با توسعه‌ی فناوری برقی، نسبت به گذشته سنگین‌تر شده‌اند. این موضوع باعث نیاز روزافزون آن‌ها به قدرت بیشتر شده است؛ هرچند، این روند تغییر خواهد کرد اما خودروسازان به کدام سو می روند، قدرت بیشتر یا وزن کمتر

در گذشته، خودرو‌های سوپراسپرت نهایتا ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت داشتند. این رقم نیز، تنها مربوط به نمونه‌های خاص می‌شد. درحالی‌که اکنون سدان‌های اسپرت متوسط، این قدرت را تولید می‌کنند. برای مثال، بی‌ام‌و M3 نسل‌های گذشته تنها ۳۳۳ اسب‌بخار داشت؛ اما مدل کنونی دارای بیش از ۵۰۰ اسب‌بخار است. آیا این یک پیشرفت است؟

طی سال‌ها، فناوری پیشرانه‌ی خودرو‌ها پیشرفت کرده است و استفاده از توربوشارژر ارزان‌تر شده است. همین‌طور، انتظارات نیز فراتر رفته است. بنابراین شاهد بالا رفتن قدرت پیشرانه‌ها به مرور زمان هستیم. طی یک دهه‌ی گذشته، قدرت اسب‌بخار خودرو‌ها سر به فلک کشیده است و به سطحی رسیده که خیلی‌ها انتظار نداشتند.

خودروهای الکتریکی، خودروهای اسپرت

در حال حاضر، خودرو‌های الکتریکی قادر هستند تا در بازه‌ی دو ثانیه از حالت سکون به سرعت صد کیلومتر‌بر‌ساعت برسند. دستیابی به زمان کمتر، تقریبا غیرممکن است و حتی اگر ممکن باشد، یک ماشین شهری نیاز به این عملکرد نخواهد داشت. این موضوع ممکن است برای برخی خوشایند باشد؛ اما عملا سرعت‌گیری‌های این چنینی نه‌تنها خطرناک است بلکه خلاف جهت راحتی سرنشینان است.

از طرف دیگر، بسیاری معتقدند که فلسفه‌ی خودرو‌های اسپرت، تجربه‌ی لذت رانندگی با آن‌ها است و صرفا به رقم شتاب اولیه مربوط نمی‌شود. این رقابت علاوه بر شتاب، در مورد سرعت نهایی خودرو‌ها نیز وجود دارد. البته رکورد‌زدن سوپراسپرت‌هایی مانند بوگاتی ویرون، هیجان‌انگیز است؛ اما این عامل در دنیای واقعی کاربردی نیست؛ حتی برای اشخاص ثروتمندی که قدرت خرید بوگاتی را داشته باشند.

با تسخیر‌شدن بخش اعظم بازار به‌واسطه‌ی خودرو‌های برقی، نیاز به قدرت و عملکرد بالا، رفته رفته کاهش یافته است. عده‌ای معتقدند که جنگ بر سر قدرت کاهش خواهد یافت و خودروسازان روی ساخت محصولات سبک تمرکز خواهند کرد.

کالین چپمن، بنیان‌گذار لوتوس، اظهار داشت:

«ساده‌سازی کن، بعد سبکی را اضافه کن». این دقیقا موضوعی است که خودروسازان لازم است روی آن رقابت کنند. به‌جای اینکه روی افزایش قدرت متمرکز شوند، کاهش وزن خودرو را در اولویت بگذارند. تلاش کنند تا شاسی‌های سبک‌تری با  قیمت مناسب بسازند. سعی کرده تا خودرو‌های اسپرتی عرضه کنند که روح علاقه‌مندان تسخیر شود؛ نه اینکه صرفا مشخصات عددی محصول را تغییر دهند.

ساده سازی و سبک کردن، موضوع اصلی رقابت خودرو سازان

مکلارن در ساخت مدل اسپیدتیل، ( نهایت سرعت ۴۰۳ کیلومتر بر ساعت را ثبت کرد ) از این نکته استفاده کرده است. این ابرخودرو که شکل و شمایل آن جنجال زیادی داشته است، مهندسان و طراحان مک‌لارن در ساخت آن، هیچ نکته‌ای را از قلم نیانداخته‌اند. این ابرخودروی هزار اسب‌بخاری، به اندازه زیادی سبک است و همین‌طور، مانند شمشیر هوا را می‌شکافد. باید اعتراف کرد اسپیدتیل نیز، از رقابت در تولید قدرت بیشتر، عقب نمانده است؛ اما این موضوع، تمرکز اصلی آن نبوده است. مک‌لارن بیشتر سعی کرده است تا حد امکان، خودروی سبک‌تر و با آیرودینامیک بهتری بسازد. برای همین، این خودرو به اندازه‌ی بوگاتی شیرون سریع است؛ با وجود اینکه به مراتب قدرت کمتری دارد.

اگر خودروساز‌ان از فلسفه‌ی مشابهی در ساخت مدل‌های اسپرت بهره بگیرند، بسیاری از آن استقبال می‌کنند. مثال خیلی خوب این موضوع، الپین A110 است که توانسته است نظر بسیاری را به خود جلب کند. در قیاس با خودرو‌های آلمانی که روی افزایش قدرت تمرکز کرده‌اند، این کوپه‌ی اسپرت فرانسوی کوچک، رویه‌ای متفاوت پیش گرفته است. به‌جای استفاده از پیشرانه‌ای پرحجم، این خودرو از یک موتور چهارسیلندر ۱/۸ لیتری به‌همراه توربوشارژر بهره می‌برد که قادر است ۲۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید کند. با وجود قدرت نه چندان زیاد، این خودرو به دلیل سبک‌بودن، همچنان سریع است و رانندگی با آن لذت‌بخش است. درواقع؛ می‌تواند جزو یکی از لذت‌بخش‌ترین خودرو‌های حال حاضر باشد؛ محصولی که شرکت الپین تولید کرده است که خود زیرمجموعه‌ای از رنو است. خودروسازان بزرگ نیز می‌توانند از این ایده استفاده کنند.

مک‌لارن بیشتر سعی کرده است تا حد امکان، خودروی سبک‌تر و با آیرودینامیک بهتری بسازد.

کاهش وزن خودرو، از هر جهت ایده‌ی خوبی است. به طراحان کمک می‌کند تا موتور کوچکتری برای آن درنظر بگیرند و در عین حال، خودرو عملکرد مطلوب را داشته باشد. از طرفی، باعث کاهش مصرف سوخت می‌شود. همین‌طور، سواری و فرمان‌پذیری بهتری را موجب می‌شود. بنابراین، عامل‌های متعددی با کاهش وزن خودرو، بهتر می‌شوند. آیرودینامیک خودرو نیز مسئله‌ی مهمی است. این فاکتور در مک‌لارن اسپیدتیل مثال‌زدنی است. امروزه خودروسازان به این موضوع اهمیت کافی می‌دهند.

البته اجرایی کردن این ایده، کار راحتی نیست. شرکت‌های خودرو‌سازی، به‌خصوص سازندگان مدل‌های اسپرت، مشتاق هستند تا محصول آن‌ها سبک‌تر باشد. اما استاندارد‌های ایمنی جدید، امکانات رفاهی داخل خودرو و سطح تجهیزات محصولات امروزی، مانع این کار می‌شوند. این دلایل افزایش قدرت خودرو‌ها را توجیه می‌کند؛ برای اینکه اثر وزن اضافه‌ را جبران کند. هرچند، کاهش وزن خودرو نیز غیرممکن نیست و هزینه‌ی زیادی نخواهد داشت. خودرو‌هایی همچون الپین A110 و مزدا MX5 نمونه‌های خوبی هستند.

با گسترش فناوری خودرو‌های برقی، دو عامل تور سبک‌بودن و آیرودینامیک خودرو‌ها، بیش‌ازپیش مهم خواهد بود. بنابراین، از این پس شاهد رقابت خودروسازان در ارائه‌ی محصولات سبک‌تر با عملکرد بالا خواهیم بود؛ تا اینکه صرفا قدرت بیشتری را تولید کنند. جنگ بر سر اسب‌بخار پایان خواهد یافت و رقابت وارد حوزه‌ی جدیدی خواهد شد.

منبع : زومیت، هومن شاهینی

صنعت خودروسازی آلمان

برترین و برجسته ترین قطب صنعت خودروسازی دنیا

برترین و برجسته ترین قطب صنعت خودروسازی در دنیا آلمان است. از آسیا تا آمریکا، ماشین های آلمانی جلوه ای از اطمینان، ایمنی و طراحی را به نمایش می گذارند. آلمان دارای بالاترین میزان تولید خودرو در جهان است. همچنین رتبه چهارم دنیا در زمینه تولید موتور خودرو را نیز دارد.

اتومبیل های آلمانی جایزه بهترین طراحی خودرو سال اروپا، اتومبیل بین المللی سال و بهترین اتومبیل جهان در سالهای متمادی را کسب کرده اند. صنعت خودرو سازی آلمان بزرگترین صنعت این کشور است. در سال ۲۰۱۷، بخش خودرو درآمد ۴۲۳ میلیارد یورو را کسب کرد که حدود ۲۰ درصد درآمد کل صنعت آلمان را شامل میشود.

آلمان دارای ۴۰ کارخانه تولید و نصب موتور خودرو با ظرفیت بیش از یک سوم کل تولید خودرو در اروپا است.صنعت خودروسازی و دولت آلمان درطرحی با عنوان ” انقلاب تحرک الکتریکی ” همکاری میکنند که اطمینان حاصل خواهد کرد که تمام خودروهای جدید تولید شده پس از سال ۲۰۳۰ بر روی منابع متناوب کار میکنند. جای تعجب نیست که آلمان در خط مقدم طراحی، عملکرد و نوآوری خودرو قرار دارد.

شرکت های آلمانی خودرو دارای سابقه تولید خودروهای با کیفیت بالا هستند که در آن عملکرد از ظاهر مهم تر است. بر اساس اصل ” عملکرد بیش از شکل “، شرکت های خودروی آلمانی بر قابلیت ها و کیفیت تمرکز می کنند.

محبوب ترین شرکت های خودروسازی آلمان

شرکت  AUDI

آئودی (به آلمانی: Audi) شرکت خودروسازی آلمانی و از تولید کنندگان مشهور خودروهای لوکس است، که دفتر مرکزی آن در شهر اینگولشتات، ایالت بایرن، آلمان قرار دارد و مدل‌هایش را در ۹ کارخانه، که در ۸ کشور اروپایی مستقر می‌باشند، تولید می‌نماید.شرکت آئودی در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش و در شهر تسویکاو، آلمان تأسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۶۴ یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن به‌شمار می‌آید.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، همچنین صاحب خودروی آئودی ای۸، با بدنه تمام آلومینیمی می‌باشد، که در کارخانه نکازاولم آئودی تولید شده‌است. کارخانه نکازاولم در عمل، متعلق به شرکت کواترو بوده، که از شرکت‌های زیرمجموعه آئودی به‌شمار می‌آید و تاکنون مدل‌هایی چون آئودی کواترو، آئودی لو مان کواترو، آئودی پایکس پیک کواترو، آئودی آووس کواترو، آئودی آراس۲ آوانت، آئودی آراس۴ و آئودی آراس۶ که اغلب خودروهای مفهومی می‌باشند را، با برند آئودی تولید نموده است.

خودروهای این شرکت همواره به قدرت بالای موتورهایشان، شناخته می‌شوند. علاوه بر این، آئودی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت و خودروهای برقی نیز می‌باشد.

شرکت مرسدس بنز

این شرکت در سال ۱۹۲۶ در شهر اشتوتگارت آلمان تاسیس شد.
قطعا مرسدس بنز، یکی از قدیمی ترین سازندگان خودرو است. از همان ابتدا، مرسدس با ترکیب سبک نوآورانه و تکنولوژی، بازار را هدایت می کرد. با گذشت زمان، این شرکت لیست گسترده ای از مدل هایی از جمله اتومبیل های لوکس، کامیون، اتوبوس، لیموزین و وانت ها را وارد صنعت خودروسازی آلمان کرد.
در سال ۱۹۹۷ پس از ادغام دایملر-بنز با شرکت خودروسازی آمریکایی کرایسلر و تشکیل دایملرکرایسلر آگ، این شرکت مدیریت مرسدس-بنز را در اختیار گرفت. در سال ۲۰۰۷ در پی خریداری کرایسلر، توسط شرکت مدیریت سرمایه سربروس و انحلال دایملرکرایسلر، شرکت دایملر آگ تشکیل شد.

امروزه مرسدس-بنز یکی از زیرمجموعه‌های شرکت دایملر آ گ به‌شمار می‌آید و همراه با آئودی و ب‌ام‌و ، ۳ خودروساز مشهور و لوکس آلمانی هستند، که به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروسازان لوکس جهان، شناخته می‌شوند.

شرکت BMW

این شرکت در سال ۱۹۱۶ در شهر مونیخ آلمان تاسیس شد. BMW و در زبان آلمانی به‌ معنای صنایع موتوری باواریا است، که از تولیدکنندگان بنام خودروهای لوکس و موتورسیکلت در جهان به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مونیخ قرار دارد. این شرکت تا سال ۱۹۴۵ در زمینه تولید موتور هواپیما هم فعال بود. موفقیت حاصل تمرکز بر روی موتور، که توسط نسل های مهندس در طول سال ها بهبود یافته است.
BMW در سال ۱۹۲۹ به عنوان یک خودروساز تبدیل شد و از آن زمان تا کنون شناخته شده است.  BMW برای تولید اتومبیل های سواری، لوکس، نیمه شاسی، ورزشی و کامیون های وانت بسیار شناخته شده است.

این شرکت مالک شرکت‌های رولز-رویس موتور کارز و مینی است. در سال ۲۰۱۵ ب‌ام‌و با ۲٬۲۷۹٬۵۰۳ دستگاه وسیلهٔ نقلیه دوازدهمین تولیدکننده بزرگ خودرو در جهان بود. این شرکت در حال حاضر در کشورهای آلمان، برزیل، چین، هند، آفریقای جنوبی، انگستان و ایالات متحده آمریکا کارخانه تولید خودرو دارد.

شرکت فولکس واگن

این شرکت در سال ۱۹۳۷ در شهر ولفسبورگ آلمان تاسیس شد. این شرکت  به دستور هیلتر و در زمانی تاسیس شد که اغلب ماشین های ساخته شده در آلمان لوکس و گران قیمت بودند. فولکس واگن به معنای خوردی مردمی است یعنی خودرویی که تمامی اقشار جامعه می توانند آن را تهیه کنند. فولکس واگن توانسته است بهترین جایگاه را در صنعت خودروسازی آلمان کسب کند.

این برند یک مدل موفقیت است.
در ژانویه ۲۰۱۷ شرکت خودروسازی فولکس واگن اعلام کرد با سبقت گرفتن از رقیب ژاپنی خود، تویوتا، به پرفروش‌ترین خودروساز جهان تبدیل شده‌است. فولکس واگن با انتشار تازه‌ترین آمار فروش خود در سال ۲۰۱۶ میلادی اعلام کرد توانسته حدود ۱۰ میلیون و ۳۱۰ هزار خودرو در این مدت در کشورهای مختلف جهان به فروش برساند.
لامبورگینی، بنتلی، رولز رویس، اسکودا و بوگاتی از جمله تولیدات این شرکت است.

شرکت پورشه

این شرکت در سال ۱۹۳۱ در شهر اشتوتگارت تاسیس شد. عمده فعالیت این شرکت در ابتدا در زمینه طراحی و توسعه موتور های اتومبیل بود. اما بعدها اقدام به تولید خودروهای اسپرت و لوکس کرد. اوج محبوبیت این شرکت در اواخر دهد ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی بود.

در ماه ژوئیهٔ ۲۰۱۲ گروه فولکس واگن، اقدام به خریداری. ۱۰۰٪ درصد از سهام شرکت پورشه هولدینگ نمود، که از شرکت‌های زیرمجموعه کمپانی پورشه است و مدیریت بخش فروش خودروهای پورشه را برعهده دارد. پیش‌تر در دسامبر ۲۰۰۹ فولکس واگن۴۹٫۹ درصد از سهام کمپانی اصلی پورشه را نیز خریداری کرده بود.
از سوی دیگر شرکت پورشه اس‌ای با در اختیار داشتن ۵۰٫۰۷٪ درصد از سهام، به‌عنوان بزرگترین سهام‌دار این گروه شناخته می‌شود. خانواده پورشه و خانواده پیک به‌طور مشترک، با در اختیار داشتن ۵۰٫۰۱ درصد pooped خودروسازی پورشه، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آیند. بخشی از سهام شرکت پورشه نیز، در بازار بورس المان معامله می‌شود.

از محبوب ترین مدل های پورشه می توان به ۹۱۸، Macan، Cayenne، Cayman، Boxter و Panamera اشاره کرد.